Huisvlijt
Zo een hele week geen tuindagboek, zo 2 op één dag, al is dit dan maar echt een heel kort tuindagboekje.
Terwijl het hier buiten stormt en flink regent verwerken wij thuis de oogst dan maar, ook nuttig. De 2 kilo boontjes zijn schoongemaakt, afgehaald en in drieën gebroken…… en ingevroren. De bietjes hebben in aluminiumfolie 70 minuten in de oven op 200 graden gegaard. Ze liggen nu even af te koelen voor ze gepeld en geraspt en ingevroren kunnen worden. En dan het laatste karweitje van vandaag. Had ik al gezegd dat ik een nieuw boek heb gekocht? Ik heb een abonnement op het kooktijdschrift Delicious en daar stond vorige week een boek in dat ik gelijk wilde kopen; Verrot lekker van Christian Weij. Zelf heb ik het via bol.com geoogst maar Ako, Bruna, overal is is dit boek te koop. En een aanrader als je veel groenten uit eigen tuin hebt en er eens iets leuks mee wilt proberen te maken.
En dus binnen een week na het ontvangen al iets proberen te maken, met de spitskolen die we gisteren oogstten. Gefermenteerde spitskool, gaat 3 weken of ietsje langer duren.
Gewassen, gesneden, gemengd:
En vervolgens in pot:
Voor alle duidelijkheid; die dingen die je in de pot ziet zijn diepvrieszakjes die voor een deel zijn gevuld met extra zout water (een paar eetlepels zout even verwarmen in een half litertje water). Zout water is zwaar en daardoor blijft de spitskool goed onder het vocht staan. Alleen dat is al een geweldige tip die in het boek staat.
Ik heb het recept helaas iets aan moeten passen omdat ik plotseling geen kerrie meer in huis had, maar met een eigen mengsel van kruiden wordt het hopelijk ook lekker. Ik ga het recept nu gelijk op de pagina met inmaakrecepten zetten. En ik ga het hier natuurlijk melden als de gefermenteerde spitskool (hopelijk) over 3 weken klaar is, en gelukt is en lekker is.
Het eerstvolgende dat ik uit het boek ga maken is ‘Herman’. Ik weet niet of iemand nog iets weet over ‘Herman’, misschien moet je er ook veertiger voor zijn zoals ik want ik heb er later nooit meer over gehoord. ‘Herman’ kreeg je als kind van iemand, in een potje, geen idee hoe je het zelf kon maken/starten, je moest echt wachten tot je een potje met een gistend deegje van een vriendinnetje kreeg. En dan moest je het verzorgen, er moest iets bij en een paar dagen later nog een keer en dan groeide het (nu begrijp ik dat wel maar toen vond ik het echt een ‘wonder’). En dan moest je het deeg delen, van een deel maakte je een cake (die in mijn 40 jaar oude herinnering heel erg lekker was :-)), van het andere deel deelde je zelf weer potjes uit en startte alles weer opnieuw.
Alleen al uit nostalgie ga ik komende week Herman starten, en maar hopen dat het lukt en dat ik a) een lekkere cake kan bakken, en b) iemand kan vinden die een potje Herman-starter van me wil hebben :-). Dus maar mee naar de tuin nemen, daar vind ik vast wel een gewillig slachtoffer 🙂
Hoi Diana,
Je hoeft geen veertiger te zijn om te weten wat een Herman is hoor. Ik (25) kan me nog goed herinneren dat ik vroeger een keer een potje met deeg van mijn buurvrouw kreeg, dat helaas na enkele dagen begon te schimmelen 🙁 Lijkt me leuk om weer eens te proberen!
Hallo Berber,
Wat leuk dat Herman blijkbaar niet alleen iets van vroeger is!
Jammer dat het toen niet gelukt is, misschien ben je al begonnen met een verkeerd startdeeg. Uiteindelijk moet het gevoed worden om te kunnen blijven gisten, als de gisting om welke reden dan ook stil valt, dan gaat het inderdaad erg verkeerd. Voor mij is het zo lang geleden dat ik niet eens meer weet hoe en wat en hoe lang en wat er bij moest, etc.. Ik ben benieuwd hoe het gaat aflopen, ik ga morgen beginnen met het startdeeg.
groetjes,
Diana
Hallo Diana,
Ziet er goed uit zelf ben ik ook bezig in huis om de augurken in zoetzuur in te maken.
Vorig jaar het ik ook zuurkool gemaakt van witte kool en deze was erg lekker.
Ik ga het dit jaar weer zuurkool maken, en jou recept ga ik zeker maken ben ook benieuwd naar de Griekse courgette recept, van 1 plant heb je zoveel courgette en weggooien vind ik jammer, probeer telkens iet nieuws te maken.
Vaak maak ik ook de courgette in het zoetzuur.
De boontjes die je invriest zijn deze niet van te voren geblaseerd?
Als jij ze rauw in de vriezer doet scheelt dat natuurlijk in tijd.
groet D’s
Hallo D’s,
Ja, courgette in zoetzuur is ook erg lekker, moet ik misschien dit jaar ook eens doen, want ook hier kunnen we vandaag al weer flink wat courgettes oogsten.
Nee, de boontjes blancheer ik niet van tevoren, maar ik hoor van veel mensen dat zij dat wel doen. Ik heb het geprobeerd maar zowel rauw ingevroren boontjes als geblancheerde boontjes blijven wat ons betreft een beetje slap en stug tegelijk. Wij koken ze dan ook nooit als gewoon boontjes, maar altijd in stoofschotels en curry’s, en dat gaat prima zonder eerst te blancheren.
Veel succes met alle inmaak!
Diana
Hoi Diana,
Dat van 40 plusser klopt niet helemaal, ik ben 14 en vroeger hadden wij ook de Herman cake!
Dat wou ik heel eventjes kwijt (ookal heb ik zelf nooit deeg gekregen maargoed)
Groetjes Thimo!
Hallo Thimo,
Leuk dat Herman nog steeds bestaat!
Ik heb er nooit meer iets van gehoord, vandaar dat ik dacht dat Herman uit de mode was :-).
groetjes,
Diana
Herman ken ik ook, en ik ben 36 hihi..
Hallo Mayra,
Blijkbaar is Herman van alle leeftijden, leuk om te horen!
Diana
Hallo Diana,
Heerlijk was Herman een hele tijd geleden, zelfs bij mij was hij gelukt! Bedankt voor je recepten en tips!
Gr W
Hoi Wouda,
Goed om weer iets van je te horen, ik hoop dat je een mooi (tuin)jaar hebt!
Leuk hé, ik was Herman al heel lang vergeten tot ik het recept in het boek zag staan….. en er zitten voor mij een heleboel vrolijke jeugdherinneringen aan vast, misschien nog wel belangrijker dan Herman zelf :-).
groetjes,
Diana
Hoi Diana,
Is dat speciaal of erg lekker de bietjes 70 minuten in de oven op 200 graden? Bevalt dat beter dan koken? Het lijkt me lekker !
Ik heb het nog nooit gehoort, ik heb er steeds een paar goed in de tuin, niet alles tegelijk , dus moet ff kijken hoe ik het handigte invries,70 minuten in de oven is best wel lang voor een paar bietjes.
De Herman ken ik ook , in 1996 veel gemaakt om een beetje aan te komen 🙂
heel errrgg lekker!!!
Leuk dat boek , ik ga kijken
Groetjes dikkie
Hallo Dikkie,
Wij vinden het garen van de bietjes in de oven zowel erg makkelijk (geen dampende pannen op het vuur) als erg makkelijk (zonder water garen betekent dat alle voedingsstoffen en smaakstoffen in de bietjes blijven en ze zijn dus meer geconcentreerd van smaak). Makkelijk en lekkerder dus. Ik heb er in het tuindagboek van 20 juli ook wat over geschreven: https://www.mooiemoestuin.nl/oogst-8/ (bijna onderaan die pagina).
Ik neem aan dat je bietjes normaal gesproken ook een uurtje kookt (afhankelijk van de grootte), en je kunt dus de bietjes even lang in de voorverwarmde oven garen als wanneer je ze zou koken (kleine bietjes gaar ik 50 minuten in de oven en laat ze nog even in alufolie nagaren, maar als ik vooral grote bietjes heb kunnen oogsten, dan 70 minuten).
groetjes,
Diana
Herman, ik (31) ken dit ook wel van vroeger hoor! Alleen was het bij mijn weten geen cake, maar “gewoon” zuurdesembrood. Een andere naam ervoor was dan ook wel vriendschapsbrood!
Hallo Mijke,
‘Mijn Herman’ was wel echt cakeachtig, met rozijntjes erin. In dit recept is het zelfs met rozijnen en hazelnoten. En het deeg wordt gestart met melk en suiker, dus het is in ieder geval zoet of zoetig. Maar misschien bestaan er wel meerdere vormen/recepten.
Ik ga het in ieder geval gewoon eens proberen 🙂
groetjes,
Diana
Hallo Diana, Zoals je merkt brengt Herman vele nostalgische gevoelens naar boven wij kregen het zo,n 30 jaar geleden mee “gesmokkeld” vanuit voormalig Oost Duitsland waar we vrienden bezochten , het is een echte vriendschaps cake, maar heel lekker ??? Het was echt een gist beslag met duidelijke gistsmaak vond ik.
Om het verder ook nog wat internationaal te houden :)) je had het over een Libanese courgette bij mij heet het de Syrische courgette ( een heerlijke soort) oorspronkelijk gekregen van onze Syrische tuinburen. Bij navraag zeiden de Syriers dat Libanon en Syrie hetzelfde soort zaden hadden .
Groetjes Simone
Hallo Simone,
Nou, het is wel heel grappig om te horen dat heel veel meer mensen en van meerdere leeftijden ‘Herman’ kennen, veelal positief en soms minder positief :-). Of het heel gistachtig smaakt kan ik nog niet zeggen, niet in mijn herinnering maar dat is echt heel lang geleden :-). En misschien was jouw starter niet goed, of is het gist niet goed uitgewerkt geweest. Uiteindelijk gebruik je bij de start slechts 1 zakje gist en van dat ene zakje kun je dus heel lang constant weer nieuwe deegjes maken, en helemaal aan het einde (na 9 dagen) neem je een deel van dat deeg en daar wordt dan ook nog bloem, suiker, ei, rozijnen, kaneel, etc. aan toegevoegd.
Ik ga woensdag de starter maken en dan weet ik de zaterdag daarop of het vooral in mijn herinnering lekker was of dat het nog steeds erg lekker is :-).
Bijzonder om te horen dat de Lebanese White misschien ook Syrian White heet :-). Als ik google op een courgette uit Syrië, in Nederlands of Engels, dan vind ik geen tot weinig informatie. Als ik google op de Libanese courgette vind ik heel veel informatie. Zelf heb ik vroeger de zaden nog wel eens in Amerika gekocht: http://www.rareseeds.com/lebanese-white-bush-marrow-/. Maar tegenwoordig verkoopt ook v.d. Wal er gewoon zaden van: https://www.zaadhandelvanderwal.nl/nl/shop/groentezaden/sub,2/pid,2800/white_lebanese.
Het is in ieder geval wat mij betreft één van de beste courgetterassen, ik zaai haar ook elk jaar, samen met nog 1 of 2 rassen. Lekker romig, zeer goede opbrengst, planten in onze omstandigheden niet zo gevoelig voor meeldauw als sommige andere rassen.
groetjes,
Diana
Hey Diana!
Nog nooit van Herman gehoord en bij deze offer ik me op als gewillig slachtoffer! Ben heel benieuwd 😉
Hoi Zuhal,
Zien jullie, ik heb al een weerloos slachtoffer gevonden :-). Dankjewel voor je aanbod om het deegje wel te willen proberen!
Ik zal aanstaande woensdag met de starter beginnen, dan is die de week erop op vrijdag klaar. En neem ik volgende week zaterdag (hopelijk :-)) zowel de Hermancake als een deegje voor je mee. Mocht je de cake lekker vinden, dan heb ik gelijk een deegje voor je. Mocht je de cake niet lekker vinden….., dan is het toch leuk om geprobeerd te hebben :-).
groetjes,
Diana
Ik ben heel benieuwd! Tot nu toe heb ik nog niet iets geproefd van je wat ik niet lekker vind. En ik wordt best als lastige eter ervaren
Hallo Zuhal,
Donderdag de starter gemaakt, stond donderdag en gisteren te gisten (bubbelen) maar dat was gisteravond voorbij. Ziet er nu uit als een soort beige behangplaksel, morgen voor het eerst voeden en dan zal ze vast eerst weer gaan gisten en vervolgens fermenteren (van de melk die er op kamertemperatuur bij gaat en tot volgende week zaterdag blijft staan).
Dus weet je het heel zeker?? 🙂
Ik zie je wellicht vanmiddag nog,
Diana
hoy Diana ik lees dat de tomaat sweet bite heel lekker is kun jij me vertellen waar deze zaden verkrijgbaar
en ik heb nog een een vraagje normaal zet ik altijd bieten van het soort Egyptische platronden meerkiemig ik wil graag een ander soort volgend jaar gaan telen niet meerkiemig heb jij een goede tip want ik heb nu al een paar jaar als de bieten gekookt zijn er veel draden in zitten gr petro
Hallo Petro,
Sorry, ik heb een foutje gemaakt, het is niet Sweet Bite maar Sweet Baby, ik ga zo gelijk even de naam veranderen in het tuindagboek. De zaden komen bij Thompson & Morgan vandaan: http://www.thompson-morgan.com/vegetables/vegetable-seeds/tomato-seeds/tomato-sweet-baby/4896TM
Alle bieten maken meer dan 1 kiempje, dat ligt niet aan het ras, bieten (de soort en dus niet het ras) maken vruchtkluwen met daarin 1 tot 4 zaden. Dus dat wat wij zaaien als een zaadje is geen zaadje maar een omhulsel waarin 1 tot 4 zaden zitten. En dat geldt voor elk ras, daar kun je niet zoveel aan doen.
Ik zaai eigenlijk nooit de Egyptische Platronde, ik heb iets tegen platronde groenten (teel ook nooit van die platte uien), vind ze heel lastig schoon maken, snij makkelijker in mijn vingers met die platte groenten. Ik zaai eigenlijk altijd Detroit Globe en/of Cylindrica en/of McGregor’s Favourite, die vinden we altijd erg lekker, en ook niet vezelig. Dus misschien ligt het aan het ras, maar het kan natuurlijk ook aan omstandigheden liggen (vochtgebrek, voedingstoestand niet goed, te groot laten worden, etc.).
Ik hoop dat je hier verder mee kunt!
Diana
Hallo allen die bietjes koken en inmaken of invriezen .
Al jaren kook ik de bieten in de snelkookpan . Kleine 5 min. middel tot groot 10 en grote joekels 15 min. In de pan gaat een laagje van maar een halve cm. water
en afhankelijk van de grote van de bietjes 8 , 4 of 3 stuks .
Na in dunne plakjes gesneden of geraspt gaan ze in potten ,en vul ik de potten met een mengsel van water, beetje azijn suiker ui en kruiden . Deksel erop en voor de zekerheid 30 min. in de elektrische weckketel. Persoonlijk vind ik de geweckte bieten veel lekkerder dan de ingevroren .Geweckt smaken ze ( voor mij dan )
net als of ze vers uit de tuin komen . Een keer ingevroren maar dat beviel niet zo goed . De elektrische weckketel vind ik een groot succes, werk er al jaren mee .
Groetjes, Margrit
Hallo Margrit,
Dankjewel voor je reactie! In een snelkookpan gebruik je natuurlijk ook maar heel weinig water en door de hoge temperaturen/druk zijn de bietjes sneller klaar. Ik kookte ook wel eens bietjes in de snelkookpan maar onze pan is niet heel groot, dus voor de grote hoeveelheid om in te vriezen was het hier niet handig (want het is mooi dat de kooktijd zo kort is maar het duurt best lang voor de pan onder druk is, en daarna weer van de druk af is). Maar als ik eens gewoon 1 maaltje maakte werkte de snelkookpan prima, ook een lekkere geconcentreerde smaak.
Zelf vinden we bietjes eigenlijk vooral lekker zonder iets, gewoon bietjes, zonder suiker, azijn, zout, peper of kruiden (misschien wel saai of ouderwets, maar wij vinden ze gewoon gekookt en geraspt zonder toevoegingen het lekkerst, alleen op het bord een rauw en een gebakken uitje erbij :-).
Ik hoop dat D’s je opmerking over de elektrische weckketel leest, zij overweegt een weckketel te kopen.
groetjes,
Diana
Hoi Diana!
Wat een leuk stukje zag ik voorbij komen op youtube! Wat leuk want nu heb ik er een gezicht en zelfs ook een stem bij :). Heeft jouw tuin de storm een beetje overleefd? Hier zijn de snijbonen omgevallen en is er een dikke tak op het kippenhok gevallen. gelukkig niet extreem ernstig allemaal. Ik heb gister ook zuurkool gemaakt … het is niet helemaal vegetarische zuurkool geworden want de mandoline vond het een goed idee om een hap uit m’n vinger te nemen met als resultaat een plakje Tessa in de inmiddels iets rode zuurkool :S. Ook dat overleven we wel! En ik wilde Agnita nog hartelijk bedanken voor het recept wat ik van haar kreeg voor de zuurkool, dank je wel! Gr Tessa
Hallo Tessa,
Leuk! Hoewel ik echt heel anders klink dan op tv (vreemd dat je je eigen stem niet meer herkent als je die hoort zoals andere mensen die horen, je stem is echt heel anders zoals je die zelf vanuit je eigen hoofd hoort :-). En praat ik met Rotterdams accent? Heb ik zelf nooit gemerkt, en ik kom ook helemaal niet uit Rotterdam, al scheelt het maar 30 kilometer. Vooral vreemd om jezelf op een scherm te zien, en dan let je ook vooral op je tekortkomingen, niet perse op de goede dingen :-).
Ja, een mandoline kan een gevaarlijk wapen zijn, ik heb er ook wel eens een ‘vleesje’ door verloren :-).
Ik hoop dat je er niet al te veel last van hebt en het snel weer heelt!
Hier weinig schade door de storm, kassen sowieso nog in orde en dat is altijd het eerste war we naar kijken. En verder ligt er natuurlijk zo links en rechts wel om, maar wegknippen wat weg moet, opbinden wat opgebonden kan worden.
Misschien helpt het als je voortaan schoren bij je stokbonen zet (of misschien doe je dat al, en Ruud noemt het schoren, ik weet niet eens of het echt zo heet). Maar op ons complex zag ik bij 2 tuinen ook omgewaaide stokbonen, allebei zonder schoren.
Voor alle duidelijk even een foto: .
De schoren zijn de schuine staken die van staak 1 onderin naar staak 3 bovenin gaan, en aan de andere kant andersom. En dat dus aan beide kanten van de rij staken. Het geeft een extra stevigheid aan de rij staken. Ik hoop dat je er iets aan hebt!!
groetjes,
Diana
Hoy Diana dank je voor je reactie klopt het dat je op tv was bij tv Rijnmond
Hallo Petro,
Dat klopt :-). Zie https://www.mooiemoestuin.nl/tv/
groetjes,
Diana
Ja, dat weet ik wel, cake Herman! Leuk. Volgens mij heb ik hier ook nog het recept liggen. Ik weet nog dat bij mijn schoonzus zoveel druk op het potje deeg is gekomen, dat het in de keuken is ontploft. Haar vrijdagavond bestond toen uit het schoonmaken van de keuken. Dus een tip: laat het potje met deeg Herman niet te lang staan met deksel erop 🙂
Hallo Madelon,
Ja, als het goed gist en het zit in een te klein potje komt er ongetwijfeld heel veel druk op te staan :-). In het recept dat ik heb wordt aangeraden het deeg in een grote kom met plastic folie af te dekken, en het moet 2 keer per dag geroerd worden, zo kan de druk elke dag natuurlijk ontsnappen.
In het boek staan ook recepten van zelfgemaakte limonade en/of champagne en/op vruchtenport, allemaal potentiele ontploffers :-).
groetjes,
Diana
Hoi Diana, wat leuk, een Herman! Ik las er vorig jaar over op een blog en sindsdien hoop ik dat ik iemand tegen kom die een Herman aan mij wil geven. Wil je het recept hoe je er een kunt starten delen?
Dag, Maike
Hallo Maike,
Door alle opmerkingen en vragen in dit tuindagboek (en ook al 2 verzoeken per mail gehad voor het recept) zal ik het recept zo direct in een nieuw tuindagboek zetten.
groetjes,
Diana
Haha! Super 😀
Wat een lekkere en leuke recepten in de voorbeeld pdf van Verrot Lekker, ik heb het besteld en al in huis, dit weekend brood/pesto/zuurkool maken…
Hallo Hannah,
Leuk dat je het boek ook hebt gekocht! Ik wil zeker ook de pesto maken. En de kimchi. En natuurlijk ook een zuurdesem starten.
Volgende week in ieder geval wat ‘zoute bonen’ maken.
Veel plezier met de recepten in het boek!
Diana
Hallo Diana, de zuurkool ben ik nu mee bezig 🙂
Succes ermee!
Laat je nog even weten of het goed gelukt is en het lekker is?
(al duurt zuurkool natuurlijk wel een paar weken….)
groetjes,
Diana